دارالترجمه ها ویا دفاتر ترجمه در اصل به سازمان و یا موسسهای گفته می شوند که وظیفهی اصلی آن ها ترجمهی انواع اسناد مدارک و متون مختلف از زبانی به زبان دیگر را بر عهده دارند.
دارالترجمهها با توجه به نوع فعالیتی و خدماتی که ارائه میدهند به دو دسته تقسیم میشوند:
این دارالترجمه ها هر کدام وظایف خاصی برعهده دارند که برای مراجعه به دارالترجمه ها، باید از انجام وظایف آن ها اطلاع کافی و کاملی پیدا نمایید تا با پرداخت هزینههای غیرضروری متحمل نگردید. البته غیررسمی بودن دفاتر ترجمه به معنای کیفیت پایین یا ناکارآمد بودن آن نمی باشد. بلکه نوع فعالیتی که در آن انجام کی گردد با دارالترجمه های رسمی متفاوت است.
یکی از اسناد مهم، گواهی اشتغال به کار است که به خصوص در مواردی که به دنیال اشتغال در خارج از کشور و عقد قرارداد با کارفرمایان خارجی هستید بسیار ضروری است.
این گونه گواهی ها باید دارای امضا و مهر شناخته شده باشند تا قابل تایید داشته باشند. افراد شاغل در بیشتر موارد در نهادهای دولتی به جای ترجمه رسمی گواهی اشتغال به کار، به ترجمه حکم کارگزینی خود اقدام مینمایند.
ارائه اصل مجوز کار در کارخانه این گونه گواهی ها و همچنین کپی نمودن برابر اصل آن که سوی (وزارت صنایع و معادن) برابر اصل گردیده است قابل تایید و ترجمه رسمی می باشد (لزوم نیست مجوزی که ترجمه گردد و فقط برای اثبات اصالت گواهی جهت تایید ارسال گردد)
این گونه گواهی با ارائه مجوز و یا ارائه آخرین روزنامه رسمی از سوی شرکت از طرف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به همراه مستندات قابل تایید و ترجمه می باشد (لزومی بر ترجمه مجوز یا روزنامه رسمی ندارد و فقط برای اثبات اصالت گواهی جهت تایید ارسال می گردد).
این نوع گواهی همراه با ارائه مجوز کار در داروخانه و مستندات لازم و ضروری قابل تایید و ترجمه میباشد. (لازم نیست مجوز ترجمه گردد تنها جهت اثبات اصالت گواهی تایید ارسال می گردد).
جهت تایید و ترجمه گواهی اشتغال به کار در سازمان ویا شرکت های خصوصی ارائه مواردی از جمله (صرفا جهت تایید گواهی) لازم و ضروری می باشد:
یکی از مدارکی که برای اثبات گواهی اشتغال به کار و قرار داد کارمد نظر می باشد فیش حقوقی است که از کارفرما گرفته و برای سازمان ارزیابتون میتوانید ارائه نمایید.
چراکه داشتن فیش حقوقی به قرار دادها اعتبار بیشتری خواهد داد.
در شرکت هایی که کلا قانونی کار میکنند گرفتن فیش حقوقی از کارفرما حق هر کارمندی می باشد و بدون گفتن معمولا ماهیانه فیش حقوقی به کارمندان خود میدهند، ولی با توجه به اینکه تو کشورمان تعداد شرکت هایی که برای فرار از مسائل قانونی حتی حاضر نمی باشند یه فیش حقوقی ساده که حق هر کارمند می باشد به آنها بدهند و این مسائله ی مهمی است که شاید خیلی از شما با آن مشکل دارید.
معمولا کارفرما به خاطر اینکه در مراجع قضایی کارمندان به خاطر حق و حقوقی که باید طبق قانون پرداخت گردد ولی انحام نمی گیرد نمیشه از شکایت آنان چشم پوشی نمود، چرا که فیش حقوقی نخواهند داد.
بعضی وقت ها با گفتن و صحبت کردن در باره ی این موضوع که شما در مراجع قانونی قصد پیگیری حق و حقوقتان نیستید و این فیش صرفا برای سازمان مهاجرت می خواهید آنها با این روش قانع کی گردند و به شما خواهند داد بعضی وقت ها هم آنها از شما یک تعهد میگیرند که این فیش صرفا جهت ارائه به سازمان مهاجرت مس باشد و جهت مراجع قانونی فاقد اعتبار می باشد. حالا از آنجایی که ما هم قصد شکایت نداریم پس میتوانید تعهد بدهید که آن ها هم خیالشان راحت شود و کار شما هم راه افتد.
اگر کارفرمای شما این را قبول نمود، احتمالا خودشان یه فایل ورد یا اکسل دارند که برای شما فیش حقوقی صادر نمایند. بعضی از کارفرماها نیز زیادی بی حوسله و تنبل می باسند و میگویند شما خودتان آن را تهیه نمایید و فقط جهت مهر و امضا آن را ارائه نمایید. اگر گفتند که خود شما باید آن را تهیه نمایید میتوانید از دفاتر ترجمه رسمی و مهاجرتی که برای شما کار انجام میدهند یک نمونه تهیه نمایید و با توجه به حقوق و اطلاعات خودتان آن را تکمیل نمایید و جهت مهر و امضاء به شرکت تحویل دهید.
سعی کنید اگر برای شما بیمه رد می گردد طبق لیست بیمه، اطلاعات فیش حقوقی پر نمایید که با هم تطابق داشته باشد.
برای هر سال دو یا سه فیش حقوقی کافی است. اگر کل سابقه ی شما در یک شرکت می باشد هم میتوانید یکی از اول یکی وسط و یکی از آخر بگذارید.
اگر هم نتوانستید فیش حقوقی که خیلی مهم هست برای اداره مهاجرت تهیه نمایید میتوانید از سوابق بیمه کاری خود استفاده نمایید.
یکی از موارد بسیار مهمی که نیاز به ترجمه رسمی و تأیید وزارت امور خارجه و دادگستری دارد، استاد و مدارک مربوط به داروها می باشد. برخی از داروها در خارج از کشور نیاز به گواهی رسمی از سوی پزشک خواهند داشت، بر این اساس بیماران باید گواهی های خود را ترجمه رسمی نمایند تا بتوانند به طور قانونی در کشور مقصد داروهای خود را تهیه نمایند. همچنین گفتنی می باشد که به همراه داشتن بعضی از داروها به